Boek Nederlands

De tijgerkat

Een Siciliaanse aristocraat beschrijft een episode uit het leven van zijn overgrootvader, één der machtigste en rijkste vertegenwoordigers van de adel op Sicilie͏̈ midden 19e eeuw toen het eiland door Garibaldi bezet was.
Titel
De tijgerkat
Auteur
Giuseppe Tomasi Di Lampedusa
Vertaler
Anthonie Kee
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Italiaans
Oorspr. titel
Il gattopardo
Uitgever
Amsterdam: Athenaeum, 2020
312 p.
ISBN
9789025312077 (paperback)

Ook in de collectie als:

Boek: Nederlands (andere uitgaves), Italiaans

Besprekingen

Nu de stem tot zwijgen was gebracht, keerde alles terug tot de gewone orde: de wanorde". Dit zou het motto kunnen zijn van deze enige roman van de Siciliaanse aristocraat Tomasi di Lampedusa, die daarmee een tijdperk afsloot dat volkomen in verval was geraakt, maar meteen ook aangaf dat verval onvermijdelijk is op deze wereld. In de figuur van Don Fabrizio, prins van Salina, wordt immers het portret getekend van een mens die zich bewust wordt van de vergankelijkheid en zich daar ook bij zal neerleggen. Het verhaal begint met de landing van Garibaldi bij Marsala in mei 1860, datum waarop Sicilië definitief zou worden ingelijfd in de nieuwe liberale Italiaanse eenheidsstaat. De rijke burgerij zal langzamerhand de plaats innemen van de uitgebluste aristocratie, die alleen nog voor het decorum mag zorgen.

In de roman gebeurt dat door het huwelijk van Don Fabrizio's lievelingsneef Tancredi met Angelica, de bloedschone dochter van de rijke maar boerse burgemeester van Donnafugata die…Lees verder
Sicilië 1860: don Fabrizio Corbèra, prins van Salina, telg uit een eeuwenoud geslacht, beleeft de overgang van het oude politieke systeem naar de moderne tijd en is zelf getuige van het einde van een tijdperk. Zijn neef Tancredi sluit zich aan bij de revolutionaire beweging en zal trouwen met Angelica, een beeldschoon meisje uit de ‘gewone’ klasse - zij het wel rijk geworden. Het verhaal is eigenlijk ondergeschikt aan een algehele sfeertekening van het leven van de prins. De auteur (1934) van deze klassieke Italiaanse roman uit 1958 beschrijft de gebeurtenissen op een subtiele ironische toon, beurtelings melancholisch, bitter en soms wat boosaardig. Fabrizio is een man zonder illusies, die de wereld om zich heen onherroepelijk ziet veranderen. Tegelijkertijd schetst hij een indringend beeld van Sicilië, waar de schoonheid van de landschappen fel contrasteert met de onverschilligheid van zijn bewoners.