Book
Dutch

De laatste zomer in de stad

Loser Leo Gazzara leeft in Rome op de 'kliekjes' van anderen: rotbaantjes, een geleend flatje, de afgedankte vriendinnen, maar dan wordt hij verliefd op de verknipte Arianna, waarmee zijn poging tot afzijdig blijven in gevaar komt.
Subject
Rome, Relaties
Title
De laatste zomer in de stad
Author
Gianfranco Calligarich
Translator
Els Van der Pluijm
Language
Dutch
Original language
Italian
Original title
L'ultima estate in città
Publisher
Amsterdam: Wereldbibliotheek, © 2020
175 p.
ISBN
9789028450196 (paperback)

Reviews

De ondraaglijke lichtheid van la dolce vita

Dit verrukkelijk mistroostige romandebuut doet aan Fellini en Moravia denken. Eindelijk ook in het Nederlands.

Het gebeurt niet alle dagen dat er een vergeten meesterwerkje onder het stof vandaan wordt gehaald, maar De laatste zomer in de stad is ontegenzeglijk een van die zeldzame parels. De debuutroman van ­Gianfranco Calligarich werd in 1973 bijzonder lovend ontvangen en verkocht als een trein, maar verdween vervolgens van de boekenmarkt. Sindsdien gold het als een geheimtip voor literaire fijnproevers.

Het duurde maar liefst veertig jaar voor het werd herontdekt, heruitgegeven en opgepikt door buitenlandse uitgeverijen. De Nederlandse vertaling ligt sinds kort in de boekhandel en dat is maar goed ook, want het is een verrukkelijk weemoedige en mistroostige roman.

Society

De laatste zomer in de stad doet onweerstaanbaar denken aan La dolce vita van ­Federico Fellini, de legendarische film uit 1960 waarin societyjournalist Marcello het Romeinse nachtleven onveilig maakt. Leo Gazzarra, de antiheld van Calligarich, behoort tot dezelfde beroepsgroep, maar doolt e…Read more

La niet zo dolce vita

Gianfranco Calligarich debuteerde in 1973 met De laatste zomer in de stad. Bijna 50 jaar later is het boek, geheel terecht, herontdekt. Wat een heerlijke misère.

 

 

Rome is nooit alleen maar mooi in De laatste zomer in de stad, het debuut van Gianfranco Calligarich uit 1973 dat in Italië een cultstatus heeft - en nu eindelijk is vertaald. Als je van Rome houdt, schrijft hij, zal het zich aanbieden zoals jij dat wilt en hoef je je alleen maar 'over te geven aan de kabbelende golven van het heden' om er deel van te worden. Dan zullen er 'schitterende trappen zijn, spectaculaire fonteinen, tempelruïnes en de nachtelijke stilte van onttroonde goden, totdat de tijd elke betekenis verliest, behalve de kinderlijke betekenis dat de klok erdoor wordt aangedreven'.

Aan liefde geen gebrek bij verteller Leo Gazzara, maar toch is het in zijn Rome altijd te heet, of te koud, of te nat. Het zonlicht is te fel, de nachthemel weergaloos maar dreigend. Regen klettert neer in de straten en op de pleinen, waar plassen zo groot als meren ontstaan. Barsten doorklieven de monumentale muren, overal brokkelt pleisterwerk af…Read more

De laatste zomer in de stad

Eerste zin. Zo gaat het natuurlijk altijd.

Ach, waren we maar net als Leo Gazzara, een journalist in het Rome van de jaren zeventig. Officieel werkt hij voor een sportkrant, maar hij daagt slechts zelden op en welwillende secretaressen redden hem telkens van de moordende deadline. Zijn snippertijd spendeert hij aan flaneren, met zijn drinkebroers terrasjes doen en salons bezoeken waar de beau monde de kunst van het nietsdoen perfectioneert. Tussendoor rijdt hij – natuurlijk in zijn Alfa Romeo – met een Italiaanse schone naar deze of gene kust om daar te gaan landeren in een villa. La dolce vita , ware het niet voor Arianna, de vrouw die zijn rustige leventje overhoop gooit met haar wispelturige liefde.

De laatste zomer in de stad verscheen oorspronkelijk in 1973 maar leest nog altijd lentefris. Rustig kabbelende literatuur die je doet wegsoezen terwijl elke prachtige zin naar een perfecte negroni smaakt. Cultauteur Calligarich wiegt je in slaap, bevolkt je dromen met kleurrijke personages en streelt je ge…Read more

Na de eerste druk van deze ‘loser’-roman in 1973 gaven Italiaanse lezers het bijna veertig jaar lang aan elkaar door totdat dit cult-boek rond 2010 werd ‘herontdekt’ en heruitgegeven. Nu voor het eerst in het Nederlands vertaald, als enige roman van deze auteur (1947). De charme ervan draait om het levensgevoel van het rebelse deel van de generatie die rond 1970 in metropolen opgroeide, zich niet wilde settelen (afstuderen, trouwen) en heel intens in de politiek of, zoals in deze roman, in de liefde geloofde. Hoofdpersoon Leo Gazzara wil ook niet deugen, verhuist (zoals de auteur deed) van de financiële hoofdstad Milaan naar het meer artistieke en lichtzinnige Rome. Hij drinkt, lijdt honger, woont in hotels, maar dankzij zijn kennis van grote literatuur heeft hij vrienden in de Romeinse middenklasse, mensen die volop hebben geprofiteerd van het naoorlogse Wirtschaftswunder. Leo heeft het gevoel dat voor dertigers zoals hij alleen nog de ‘kliekjes’ van die periode overblijven: rotbaant…Read more